Troebel of trouble

Natuurwijn is prachtig, maar ook spannend. Als je weinig ingrijpt, geef je een deel van de controle uit handen. Zowel charme als risico. En ja, het genre heeft soms een dubieus imago, omdat “troebel” nog wel eens wordt verward met “kwaliteit”. Terwijl je eigenlijk maar één ding wil: wijn die puur, levendig en vooral lekker is. Domaine de Cinq Peyres hoort bij die club die al jaren laat zien dat het wél kan. Natuurlijk gemaakt, maar spatzuiver.

Stapje erbij

Waar Antidote de instap is, voelt Cap de Beaux 2020 als de wijn waarbij alles net wat serieuzer wordt. Meer diepte, meer structuur, en toch diezelfde frisse energie. Aan het roer staat Charles Bonnafont, die samen met zijn familie werkt op het kalkrijke Cordais plateau bij Gaillac, net boven Albi. De naam Cinq Peyres verwijst naar de verschillende kalk- en kleigronden in hun wijngaarden. Die bodemdiversiteit proef je terug als spanning, frisheid en lengte.

Inheems

In 2020 is Cap de Beaux een blend van Loin de l’Œil en Mauzac. Druiven die in deze streek perfect rijp worden, maar hun frisheid behouden. Er wordt met de hand geoogst en vergist met inheemse gisten. De vergisting en opvoeding gebeuren in grote houten vaten, bedoeld om textuur en rust te geven, niet om houtsmaak toe te voegen. Het resultaat is een wijn met ronde schouders, maar een heldere, strakke kern.

Wanneer is ’ie het lekkerst

Niks niet funky en stal. Wel spannend. Wat reductie (afgestreken lucifer) in de eerste neus. Rokerig, hooi en hele fijne mineraliteit. Kweepeer, rijp steenfruit en een duidelijke stap richting bloemenweide. Goede zuren, wel fijn afgerond mondgevoel zonder vettigheid. Schoon dus. Bittertje in de afdronk. Schenk hem rond 10 tot 12 graden in ruime glazen.

Hier eet je uitstekend bij. Als je gaat grillen, pak deze erbij. Hij is fijn ondersteunend, niet te pompeus, waardoor hij zich goed voegt. Gegrilde octopus en wilde perzik op een frisse salade. Maar hij doet het ook prima bij boerenkool met