Verschuiving
Waar gaat dat heen met al die warme zomers? Nu hoor ik u denken: nu volgt er een preek over van alles wat wij wel en niet zouden moeten doen om toch maar ieder terroir te behoeden voor enige mutatie.
Niets is minder waar. De Elzas was altijd al een gebied met een wonderlijke contradictie. Relatief noordelijk gelegen, tegen de Duitse grens aan, maar door de afscherming van natuurlijke elementen toch met een ongekend hoog aantal zonuren per jaar. Rijpheid was dus altijd haalbaar. Lang was rode wijn van volledig ondergeschikt belang, maar vanaf 2022 mag ook Pinot Noir de Grand Cru-status dragen.
Ook het wijngaardareaal verschuift wat. In 2025 was Pinot Noir al goed voor bijna 10% van de stille wijnproductie in de Elzas. De kwaliteit is hiermee gelukkig ook in een opwaartse spiraal beland.
Knipoog
Deze maand een prachtexemplaar van Albert Mann. Biodynamisch, lage rendementen en vooral een bijna maniakale aandacht voor het juiste plantmateriaal.
Voor deze Clos de la Faille, een monopole van ongeveer één hectare (dus geen Grand Cru, die maken ze wel: Hengst), werd sélection massale gebruikt van Pinot Noir uit Beaune en Nuits, afkomstig van grote Bourgondische namen. Onder andere Méo-Camuzet en Comte Liger-Belair worden daarbij genoemd.
Ook in de kelder blijft die verbinding bestaan. Voor de opvoeding zijn onder andere gebruikte vaten van Méo-Camuzet ingezet. Nogal wat aandacht voor materiaal dus, maar levert het dan ook een goede wijn op?
Elfenbankjes en kersenbonbons
Laten we heel duidelijk stellen dat dit geen Bourgogne is of er direct op lijkt. Klimaat is anders, bodemsamenstelling ook. Dat het een bijzonder goede expressie van Pinot Noir is, staat wat mij betreft wel als een paal boven water. Wat breder en genereuzer dan de gemiddelde Bourgogne. Wat meer afgerond en met een iets rijper randje. Maar wat een lengte en ook breedte. Niet strak op de zuren, wel gul, open en bijna meditatief.
Prachtig open en geurig. Ga er maar eens voor zitten. Naast rijp fruit dat waaiert van pruimen (tabak) naar toast met boter en aardbeienjam, ook een serieuze kant van een drup inkt en grafiet. Beginnende elfenbankjes, een smeulende vuurkorf. Dare I say: bijna verleidelijke, zwoele Pinot Noir, met heerlijke randjes kruidigheid en structuur.
Serieuze aangelegenheid. Dus serieus eten. Eendenborst met paddenstoelen, met een kalfsjus met madeira en gedroogde cranberry. Wat geblancheerde snijbiet eronder is wat mij betreft een bon mariage!