Tuurlijk wel
Beetje natuurwijn mag zo af en toe niet ontbreken, al ben ik zelf geen fan van de term. Ik ben echt niet vies van een beetje make-up zo op z’n tijd, maar toch meer voorstander van naturel. Geldt ook voor wijn. Laat het basismateriaal maar spreken. En het label natuurwijn zorgt bij de meeste mensen voor een frons, want daar zit nogal wat ongelooflijk slecht gemaakte bagger tussen.
Wijn van hogere kwaliteit is sowieso natuurlijker en schoner gemaakt, zonder toevoegingen. Daar mag je, zeker vanaf een bepaald prijsniveau, wel van uitgaan.
We zitten dus in Gaillac, een eeuwenoud wijngebied in Zuidwest-Frankrijk, zo’n 50 kilometer ten noordoosten van Toulouse. Hier vinden we Domaine Cinq Peyres. Hier maakt Charles Bonnafont op een kleinschalig familiedomein zijn wijnen, met zo’n 12 hectare wijngaarden op kalkrijke heuvels. Lekker schoon en puur dus, van lokale rassen, vaak in combinatie met wat bekendere druifjes.
Luchtige concentratie
Sorry, wat zegt u? Braucol en duras. Klinkt als een hoestpastille, maar het zijn toch echt twee frisse lokale druivenrassen uit Gaillac die we wat mij betreft veel vaker mogen tegenkomen. Samen leveren ze een heerlijk glas op: veel concentratie, maar verrassend luchtig. Sappig donker fruit, fijne kruidigheid en een mooie frisheid. Volop smaak, zonder zwaar te worden. Wat een balans! Kun je ook best een beetje terugkoelen, maar pas op: niet kouder dan 16 graden. Heeft wel wat structuur, dus er mag wel wat lekkers bij.
Aan tafel
Kun je echt alle kanten mee op, want vooral veel sappigheid. Van geroosterde groenten en paddenstoelen tot gevogelte of een mooi stukje rood vlees. Fijn Bordeauxglas gebruiken en het feest kan beginnen.