Oud Grieks
Nou ja, oud. 2021. Maar voor een witte Griek die je nu in je glas krijgt, is dat toch best een leuk uitgangspunt. Want Griekse witte wijn associëren we al snel met zon, citrus en ziltige jeugdigheid. Deze is juist gemaakt om te laten zien wat er gebeurt als je hem wat langer de tijd geeft.
En dan hebben we ook nog eens Savatiano in ons glas. Niet bepaald het druivenras met de meest sexy reputatie van Griekenland. Toch is dit precies zo’n fles die laat zien dat je een druif misschien niet te snel moet afschrijven.
Getsina
Savatiano is een van de klassieke druiven van Attika, de streek rond Athene. Een druif die tegen hitte en droogte kan en hier al heel lang staat aangeplant. Hij werd jarenlang vooral gebruikt voor eenvoudige witte wijn en natuurlijk retsina. Maar goed gemaakt, met oude stokken en lage opbrengsten, blijkt er meer mogelijk dan verwacht.
Voor deze Cuvée Vouno gebruikt Mylonas Savatiano van één specifieke wijngaard bij Keratea. De stokken zijn meer dan 60 jaar oud, groeien als bush vines op een rotsachtige bodem boven kalksteen en de opbrengsten zijn met ongeveer 20 hectoliter per hectare bijzonder laag.
Tijd
En hier wordt het interessant. Vrij minimalistische vinificatie. Na vergisting op RVS rust de wijn vervolgens negen maanden op de fijne lie, waarbij die regelmatig wordt opgeroerd. Daarna gaat hij op fles en blijft hij nog eens minimaal drie jaar in de kelder voordat Mylonas hem vrijgeeft.
Dat is dus geen vergeten doos uit 2021 die toevallig nog ergens achter in het magazijn stond. Het is pure opzet!
En precies daarom vind ik dit zo leuk om eens te proeven. Wat gebeurt er met zo’n relatief onbekende Griekse druif als je hem niet jong en kakelfris drinkt, maar rustig laat ontwikkelen?
Wanneer is-ie het lekkerst?
Mooie, licht olieachtige wijn. Rijpe perzik, wat jasmijn en walnoot, fijne citrus en achterin een zich langzaam ontwikkelende petroleumtoets, die we normaal gesproken bij oudere rieslings aantreffen. Ook fijne umamitonen in de afdronk.
Rustig voor gaan zitten. Even lucht geven, een kwartiertje in een karaf, of even in je ruime Bourgogneglas laten ademen. Zo tussen de 10-12 graden is plezierig.
Qua eten zou ik hem door de rijping en textuur ook wat serieuzer inzetten. Gebakken vis, gevogelte, iets met paddenstoelen of een gerecht met wat romigheid. Niet te fris en frivool erbij; deze Griek heeft inmiddels zelf ook wat levenservaring.
Deze wijn krijgt internationaal steevast boven de 90 punten toegewezen door de gerenommeerde wijnpers, dus ik ben niet de enige die dit lekker vindt.