Nazomer ros茅
Laatste ros茅 van het jaar? Wie zal het zeggen. Als dit de standaard is, kunnen we ros茅 blijven schenken. Heeft niets te maken met een fris, fruitig, waterig roseetje voor op ’t ligbed aan le piscine. Gelukkig zitten we een beetje in de overgangsmaand naar wat minder hoge temperaturen, dus past dit wel in ’t weerbeeld. Een, jawel, eetros茅 dus!
Eilandwijn met spierballen
We zijn op Syros, midden in de Cycladen. Hier maken Edward en Eileen van Ousyra Winery wijn van inheemse druivenrassen die je buiten de Griekse eilanden nauwelijks tegenkomt. Zoals Fokiano dus.
Een oude, bijna vergeten blauwe druif met een dikke schil, veel kleur en behoorlijk wat karakter. Ousyra werkt met hele oude, onge毛nte stokken van drie kleine plots. Bush vines die laag bij de grond groeien, midden tussen zon, wind en zilte zeelucht. De stokken zijn niet opgebonden, maar, zoals op het etiket staat, ‘ungrafted’. Bush vines dus: wild groeiend, met een korte sapstroom, waardoor primaire voedingsstoffen snel bij de druiventrossen terechtkomen. Schoon werken ze ook, met lage opbrengsten.
Geen lichte, dartele Provence dus. En met dit jaartje extra leeftijd extra interessant.
Wanneer is ‘ie het lekkerst?
Wat ik leuk vind aan deze wijn, is dat hij bijna de indruk geeft dat er hout aan te pas is gekomen. Dat is dus niet zo. Het is het kruidige karakter van Fokiano, gecombineerd met dat jaartje extra leeftijd, dat hem zoveel extra dimensie geeft. Al rijpt hij ook zeker op de lie, dus dat geeft ook extra rijkdom.
Het frisse aardbeitje heeft inmiddels plaatsgemaakt voor gedroogde cranberry, sinaasappelmarmelade en warme kruiderij. Romig en vol, met iets van steranijs, gedroogde kruiden en die typische ziltigheid die hem spanning geeft.
Kan wat meer hebben dan de gemiddelde ‘doet 鈥檛 leuk bij een salade’-ros茅. Denk eerder aan een gegrild visje met citroen en oregano, een tartaartje van rode biet met feta of zelfs geroosterde paprika met ansjovis.
